ผู้ส่งเสริมโภชนาการชุมชน (Community Nutrition Technician)

ISCO 3253 เจ้าหน้าที่ด้านสุขภาพของชุมชน

เป็นผู้มีความสามารถในการเผยแพร่ความรู้ด้านอาหารและโภชนาการในระดับบุคคลและชุมชน ในรูปแบบที่เข้าใจง่าย ถูกต้องตามหลักวิชาการและเหมาะสมกับวัตถุประสงค์การดําเนินงาน

ผู้ส่งเสริมโภชนาการชุมชน (Community Nutrition Technician)

(ก) ความต้องการด้านทักษะ

1) ทักษะการสรุปและนําเสนอข้อมูล

2) ทักษะการวิเคราะห์ความถูกต้องของข้อมูล

3) ทักษะการสื่อสารข้อมูลระดับบุคคล

4) ทักษะการสื่อสารข้อมูลในที่สาธารณะ

(ข) ความต้องการด้านความรู้

1) ความหมายและประโยชน์ของอาหารและสารอาหาร

2) ความหมายของโภชนาการ

3) อาหารหลัก 5 หมู่

4) ชนิดของสารอาหาร

5) ธงโภชนาการและข้อปฏิบัติการกินอาหารเพื่อสุขภาพที่ดีของคนไทย (Food-based dietary guidelines) โดยสํานักโภชนาการ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข

6) ฉลากโภชนาการ สัญลักษณ์และเครื่องหมายทางโภชนาการ

7) อาหารสมดุลเพื่อสุขภาพ (Healthy Balanced Diet)

8) อาหารและการป้องความเสี่ยงการเกิดโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง เช่น โรคอ้วน โรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง โรคไขมันในเลือดสูง

9) หลักสุขาภิบาลอาหารและอาหารปลอดภัย

 

    หลักฐานที่ต้องการจะกำหนดข้อแนะนำเกี่ยวกับการประเมินและควรที่จะใช้ประกอบร่วมกันกับเกณฑ์การปฏิบัติงาน (Performance criteria) และความรู้ที่ต้องการ (Required skills and knowledge)

    (ก) หลักฐานการปฏิบัติงาน ( Performance Evidence )

1)    เอกสารรับรองการปฏิบัติงานหรือประวัติการทำงาน

2)    ผลการประเมินด้วยการสัมภาษณ์

    (ข) หลักฐานความรู้ (Knowledge Evidence)

1)    ผลการประเมินด้วยการสัมภาษณ์

    (ค) คำแนะนำในการประเมิน

ผู้เข้ารับการประเมินต้องผ่านการประเมินที่ครอบคลุมในทุกขอบเขตความรู้และทักษะที่กำหนดในทุกสมรรถนะย่อย 

    (ง)  วิธีการประเมิน    

ผู้ประเมินดำเนินการประเมินความรู้ผู้เข้ารับการประเมินโดยใช้แบบสัมภาษณ์ โดยพิจารณาจากร่องรอยหลักฐานที่เกี่ยวข้อง ทั้งหลักฐานด้านปฏิบัติงาน และหลักฐานด้านความรู้ 

 

        เผยแพร่ความรู้ด้านอาหารและโภชนาการในระดับบุคคลและชุมชน ในรูปแบบที่เข้าใจง่าย ถูกต้องตามหลักวิชาการและเหมาะสมกับวัตถุประสงค์การดําเนินงาน

     (ก) คําแนะนํา

          ผู้เข้ารับการประเมินต้องสามารถ

1) อธิบายเนื้อหาเกี่ยวกับอาหารและโภชนาการ เช่น การเลือกอาหาร การจัดมื้ออาหาร หรือการอ่านฉลาก ให้กับบุคคลเป้าหมายได้อย่างชัดเจน โดยใช้คำศัพท์ง่าย ๆ ที่ไม่ซับซ้อน หลีกเลี่ยงคำวิชาการหรือคำเฉพาะ และปรับวิธีการพูดให้เหมาะสมกับบริบทของบุคคล 

2) เลือกใช้สื่อช่วยในการสื่อสาร เช่น แผ่นพับคู่มือ แบบจำลองอาหาร ภาพประกอบ หรือสื่อดิจิทัล โดยสื่อที่ใช้นั้นต้องเหมาะสมกับบุคคลเป้าหมาย

3) ใช้ทักษะการพูดในที่สาธารณะเพื่อเผยแพร่ความรู้ด้านอาหารและโภชนาการแก่ชุมชน เช่น ในเวทีประชาคม โรงเรียน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก หรือในกิจกรรมรณรงค์สุขภาพ โดยมีการจัดลำดับเนื้อหาชัดเจน อ้างอิงหลักโภชนาการที่ถูกต้อง และปรับเนื้อหาให้เชื่อมโยงกับปัญหาหรือวิถีชีวิตของคนในชุมชน เช่น การอธิบายเรื่องการลดโซเดียมในเมนูพื้นบ้าน

4) เลือกใช้สื่อที่มีเนื้อหาถูกต้องตามหลักโภชนาการ ทันสมัย และเหมาะสมกับปัญหาสุขภาพของชุมชน เช่น สื่อรณรงค์การกินผักปลอดสาร หรือการเลือกอาหารตามฉลากโภชนาการ โดยใช้สี ภาพ และข้อความที่สื่อสารได้ตรงจุด เหมาะกับความรู้พื้นฐานของกลุ่มเป้าหมาย

     (ข) คําอธิบายรายละเอียด

1) ข้อมูลพื้นฐานด้านอาหารและโภชนาการ หมายถึง ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบของอาหารและหลักการบริโภคอาหารที่เหมาะสมต่อสุขภาพ ซึ่งครอบคลุมถึงองค์ประกอบทางโภชนาการของอาหาร ความต้องการสารอาหารของร่างกาย แนวทางการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพ พฤติกรรมการบริโภคอาหาร และข้อมูลด้านความปลอดภัยอาหาร

2) สื่อด้านโภชนาการที่มีอยู่ หมายถึง สื่อหรือเครื่องมือที่มีอยู่ที่ใช้ในการให้ความรู้หรือสื่อสารข้อมูลเกี่ยวกับโภชนาการและสุขภาพอาหารแก่กลุ่มเป้าหมาย เพื่อส่งเสริมความเข้าใจและพฤติกรรมการบริโภคที่ดีต่อสุขภาพ เช่น สื่อสิ่งพิมพ์ (เช่น หนังสือ แผ่นพับ โปสเตอร์) และสื่อดิจิทัล (เช่น เว็บไซต์ อินโฟกราฟิก)

3) หลักวิชาการ หมายถึง แนวทางหรือข้อปฏิบัติที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความรู้ ข้อมูล และเหตุผลที่ได้มาจากการศึกษา ค้นคว้า ทดลอง และวิจัยอย่างมีระบบและเชื่อถือได้

18.1 เครื่องมือประเมิน (นำเสนอข้อมูลพื้นฐานด้านอาหารและโภชนาการให้กับกลุ่มเป้าหมายในระดับบุคคล และระดับชุมชน)

        1) แบบสัมภาษณ์

            ดูรายละเอียดจากคู่มือประเมิน